USAnneke 2010 – het nawoord

Na zo’n mooie reis hoort er natuurlijk ook een nawoord te volgen. Inmiddels ben ik weer fris en fruitig na de lange terugreis en klim ik dus voor de laatste keer in het toetsenbord :)

Eergisteren, 9 juni, was het tijd om naar huis te gaan. We hebben eerst uitgeslapen tot 10 uur en net voor twaalven zijn we uitgecheckt. Vanaf het hotel was het een half uurtje rijden naar National om de huurauto weer in te leveren. We hebben de afgelopen twee en een halve week erg genoten van “onze” Dodge Nitro en het afscheid viel ons dus zwaar. Het was een geweldige auto waar we een geweldige reis mee hebben gemaakt! Rond één uur zette de shuttlebus van National ons af op LAX, Los Angeles airport. Onze vlucht vertrok pas om 17:35 uur, dus meer dan ruim op tijd. En ja, nu stonden we wel op het goede vliegveld (leuk grapje trouwens… ha ha ha …. ahum). Omdat we al online ingecheckt hadden (lees ik i.p.v. wij, dit is niet echt een klusje voor Henderikus…) konden we zo doorlopen bij de balie om enkel onze koffers nog even te droppen. Hierna zijn we lekker lang gaan lunchen in één van de weinige restaurants die terminal B op LAX herbergt.

Tegen een uur of vier pas door naar de gate waar het, in tegenstelling tot de rest van de middag, opeens opvallend druk was. Lange rijen, jankende kinderen, voordringende Mexicanen en stinkende mensen…. heerlijk! Ook hadden we het geluk dat er een nieuwe rij openging die startte met de mensen die achter ons stonden, wij moesten in de bestaande rij blijven staan. Dit zorgde voor het nodige onbegrip aan onzer zijde. Naast dit onbegrip zorgde dit ook voor wat stress, de tijd begon namelijk steeds sneller te tikken. Onze boardingpassen hadden ons eerder te kennen gegeven dat de gate om 17:05 uur zou sluiten en om 16:45 uur stonden we nog in de rij. In de wetenschap dat de gate ook nog een stukje lopen was, begon onze innerlijke temperatuur te stijgen. Gelukkig ging het vanaf dat moment sneller! Ik werd trouwens wederom gecomplimenteerd door een douane man over mijn haar met de woorden “Cool hair”. Dit was zeker de vijftiende keer deze vakantie dat iemand me een compliment over mijn haar gaf. Ik zal naar Amerikaanse standaarden dus cool haar hebben… Toch ook wel naar Nederlandse standaarden??? :)

Het lopen naar de gate viel gelukkig mee. Daarnaast ging de gate ook nog veel later open, omdat het vliegtuig later was gearriveerd. Ons gestress was dus onnodig… Uiteindelijk vertrokken we 10 minuten later dan de geplande vertrektijd, dus om 17:45 uur. Tsja, en toen begon de lange zit weer. De terugreis was gelukkig wel bijna een uur korter dan de heenreis, maar toch nog een dikke 10 uur… op een plekje van 45cm breed en een beenruimte van 79cm vanaf het rugvlak, bah! En dat was nog voor de Fransman voor mij besloot zijn stoel vol in de achteruit te zetten. Hij lag zo’n beetje bij mij op schoot en mijn knieën hingen zo ongeveer in zijn rug. Na 10 minuten ergeren toch maar gevraagd of hij een iets minder intieme houding aan wilde nemen en de boodschap kwam gelukkig over. Ha het was tijd voor die overheerlijke vliegtuigmaaltijd, wat smaakt als karton. Deze keer zag het eruit als Chinese kip met rijst en vegetarische lasagne. H ging voor de kip, ik voor de lasagne. Het was binnen te houden, maar het was zeker geen streling van de smaakpapillen.

Na drie uur vliegen begon mijn maag behoorlijk tegen te strubbelen en heb ik de rest van de reis de grootste moeite moeten doen om niet over te geven. Toen tegen de ochtend de crew het ontbijt kwam brengen heb ik deze ook lekker laten staan. Door deze misselijkheid werd het echt een helse reis, vreselijk. Van slapen kwam het niet op zo’n kleine plek, dus dan maar films kijken. Gelukkig biedt British Airways een ruime keuze aan films en zo ben ik de reis dan toch doorgekomen.

Rond half twaalf lokale tijd kwamen we aan in London. Meteen weer door naar de volgende vlucht die om 13:10 uur ging vertrekken. We waren nog maar net de terminal ingelopen of we moesten onze telefoon laten zien. Deze werd vervolgens op drugssporen gecontroleerd. Hierna moesten we nog tig keer door paspoort en tassencontroles, om gek van te worden. Riem af, schoenen uit, laptop uit de tas, vloeibare troep in een plastic zakje, horloge af, jas uit, spullen uit je zakken, papieren uit de tas. Wat een gedonder, en dat terwijl je in Amerika ook al tig keer gecontroleerd bent… De controle werd nog gezelliger toen onze tas, samen met nog een aantal andere tassen, geselecteerd werd voor een uitvoerige tassencheck. De hele tas moest binnenstebuiten gekeerd worden, alles moest eruit en verscheidene dingen werden aan een drugstest onderworpen. En dat terwijl ik toch echt mijn meest eerlijke gezicht op had gezet!

Gevolg: net op tijd voor de vervolgvlucht naar Amsterdam. Dit was in vergelijking met de eerdere vlucht een kort zitje en binnen een zucht en een scheet (enkel figuurlijk bedoeld) waren we in Amsterdam. Na een laatste paspoortcontrole (waarom???) konden we meteen de koffers ophalen. Via de “Nothing to declare” verlieten we de bagagehal op naar buiten. Hier stond H zijn vader ons al op te wachten en rond vier uur waren we al onderweg naar huis. Tot zover ging het dus heel erg voorspoedig. Helaas eindigde het tot zover hier ook…. Er waren namelijk mega lange files op alle ringwegen van Amsterdam. Uren en uren hebben we vastgestaan in de stad, waardoor we pas 23:15 uur thuis waren… Over een lange dag gesproken! Gelukkig werden we bij thuiskomst erg blij ontvangen door onze twee poezebeesten die ons duidelijk erg gemist hadden, en wij hun toch ook wel. Wat volgde was een lange knuffelsessie en nog even voor de tv hangen. Rond half één gingen we dan eindelijk richting bed en wat sliep dat toch weer heerlijk, ons eigen bedje!

Vandaag lekker uitgeslapen, boodschappen gedaan en alle was weer weggewerkt. Het valt me echt heel erg mee dat ik alweer zo goed in het ritme zit, ik had meer problemen met die 9 uur verschil jetlag verwacht. Maar het is toch nog wel even bijkomen van de vakantie. Qua drukte viel het me nog wel mee, maar het zijn vooral de vele indrukken die we op hebben gedaan. We hebben zoveel moois gezien in een relatief korte periode, dat ik nu al soms vergeten ben wat we allemaal gedaan hebben. Ik zal de komende dagen dus zeker mijn eigen verhalen en foto’s weer eens doorkijken. Maar 1 ding is zeker: het was allemaal GEWELDIG! Ik heb nog nooit zo’n prachtige vakantie gehad! Florida was vorig jaar ook geweldig, maar kan toch echt niet op tegen het natuurgeweld aan deze kant van Amerika. Zoals ik al vele malen geschreven heb, is het landschap zo divers en hierdoor ook zo magisch. Het was zoveel mooier dan ik me voor had kunnen stellen, en dat terwijl ik natuurlijk het nodige voorwerk had gedaan :) Dit is echt een vakantie die we nooit meer zullen vergeten! Bedankt dat jullie het met ons mee hebben beleefd!!

Tot zover dus ons laatste weblogbericht over deze reis. Als laatste nog even wat feiten en cijfers op een rijtje:

  • We hebben 4 staten bezocht: California, Nevada, Utah en Arizona.
  • We zijn 18 dagen in Amerika geweest.
  • Aantal gemaakte foto’s: 2519! Ik heb nog heel wat uit te zoeken!
  • We hebben 2 tijdszones gehad: Pacific Standard Time (9 uur) en Mountain Standard Time (8 uur).
  • Aantal gereden miles: 3050 miles.
  • Aantal gereden kilometers: 4910 kilometers.
  • Gemiddeld aantal kilometers per dag: 275 kilometer.
  • Langstgereden afstand: 825 kilometer, van Grand Canyon naar Los Angeles.
  • Getankte gallons benzine: 115 gallon.
  • Getankte liters benzine: 435 liter.
  • We hebben 96 flesjes water verbruikt.
  • Olive Garden bezoeken: 2 keer.
  • We hebben 3 steden bezocht: Los Angeles, San Francisco en Las Vegas. We vonden San Francisco de mooiste stad.
  • Aantal zwervers: teveel, er is best veel armoede in Amerika..
  • We hebben 7 natuurparken bezocht: Yosemite, Death Valley, Valley of Fire, Zion, Bryce Canyon, Monument Valley en Grand Canyon. Allemaal even mooi!
  • Overnachtingen in 13 verschillende bedden.
  • Need You Now op de radio: veel!!! Hij is hier in NL nu ook een hit aan het worden, leuk!
  • Gokschuld Las Vegas: $ 40,-.
  • Aantal webloglezers per dag: gemiddeld 60 per dag!
  • Weer: zon, sneeuw en regen.
  • Temperaturen overdag: van 7 graden in Yosemite tot 44 graden in Death Valley.
  • Aantal wandeltochten: 3 in Yosemite, Zion NP en Bryce Canyon. Alledrie best wel lang…!
  • Aantal fietstochten: 1 over de Golden Gate brug in San Francisco.
  • Fastfood zondigingen: teveel… Tsja, McDonalds was soms lekkerder dan de restaurants die er ook in de buurt zaten.
  • Aantal gespendeerde dollars: de tel verloren:)
  • Vervelendste vakantie ervaring, of eigenlijk de enige: vliegtocht over de Grand Canyon. Het uitzicht was prachtig, maar die turbulentie niet!!
  • Aantal wilde diersoorten: 7, beer, coyote, herten, slang, eekhoorntjes, elanden, berg leeuw.
  • Wasmachine ladingen: 4 keer wassen.

2 Reacties to “USAnneke 2010 – het nawoord”

  • binaah:

    haah jeetje jouw vluchten waren niet uit de hoogte ;-)
    fijn dat de jetlag mee valt en die aantallen keren bij de McD kan ik me helemaal voorstellen: het normale eten is daar niet te vreten!! CU Tuesday, er ligt een verrassing op je te wachten…

  • Dutchcruisers:

    Wat een geweldige reis hebben jullie gehad en wat een geweldig verslag. Ik heb het met veel plezier gelezen.

    Groeten Elles
    (via een link op het AA-forum)

Laat een reactie achter

Archief