Posts Tagged ‘bryce canyon’

Bijzonder Bryce!

Phieuw, dat wandelen is toch best wel zwaar! Vandaag zijn we van Zion NP naar Bryce Canyon gereden, een ritje van 2 uur. Eerst hebben we eindelijk maar eens onze trouwpapieren op de post gedaan, dit was er steeds maar niet van gekomen. En dit was natuurlijk de reden van ons bezoek aan Amerika… nou ja, deels dan.

Het eerste deel van de rit richting Bryce reden we nog Zion heen (waar je wel met de auto mag rijden) en het uitzicht was geweldig. Zodra we buiten het park waren zag alles er meteen anders uit. De steile rotsen werden verruild met groene weiden met koeien en paarden. Halverwege de rit reden we nog door het Red Canyon park, waar de rotsen spectaculair rood en oranje waren. Verder namen deze rotsen al wat Bryce achtige vormen aan.

Rond een uur waren we in Bryce Canyon. We zijn naar het Sunset Point gereden waar een trail begint die we graag wilden lopen, of eigenlijk 3 trails. De Queens / Navajo combination trail bestaat namelijk uit de volgende drie trails: Queens Garden, Navajo Loop en de Rim Trail. In totaliteit is de trail rond de 5 kilometer, op zich geen afstand om van te schrikken. Tot we het traject zagen. Het pad liep enorm steil naar beneden wat als een waarschuwing diende. What comes down, must come up. Kortom: we moesten de afstand die we naar beneden liepen op een gegeven moment ook weer naar boven afleggen, geen fijn vooruitzicht. Wat wel een fijn vooruitzicht was, of eigenlijk meer een uitzicht, was wat we allemaal om ons heen zagen. Bryce was van boven af, vanaf Sunset Point, al prachtig, maar zo lopend tussen de hoodoos (zo noemt men de rotspunten die uitsteken) was het nog veel indrukwekkender en mooier. De temperatuur viel vandaag gelukkig wel mee, het was een graad of 25 en het waaide heerlijk in de canyon. Dit maakte de toch wel redelijk zware tocht een stuk aangenamer. De lucht was vandaag echt superblauw van kleur met af en toe een wolkje. Dit stak enorm af tegen de oranje rotsen, echt prachtig!

Waar we al bang voor waren, kwam inderdaad. Zo steil als het pad in het begin naar beneden liep, zo steil liep het tegen het eind ook weer omhoog. Dit zorgde er wederom voor dat mijn hoofd een behoorlijke kleur kreeg, zeg maar zo rood als een kreeft :) . Ik herkende mezelf ook wat meer qua conditie. Het gehijg en gepuf was heel herkenbaar van eerdere inspanningen, zoals vanouds dus! Tegen het einde van de trail was ik dan ook niet echt meer te genieten en moest ik regelmatig een stop inlassen. Waar schaduw was plofte Anneke neer :) . Ik begon mezelf al te verbazen deze vakantie met al mijn fanatieke sportieve gedrag. Vandaag kwam ik mezelf dus tegen het einde van de wandeling tegen… Maar ik was niet de enige. Henderikus kwam er achter dat zijn conditie ook nog wel wat te wensen overliet en hij heeft plechtig gezworen om na de vakantie weer fanatiek te gaan sporten. Ik heb echter gezworen om mijn abonnement op de sportschool op te zeggen na de vakantie, ik ben toch meer van de denksport!

Dachten we er eindelijk te zijn, moesten we nog meer dan een kilometer lopen! Was dat even een enorme teleurstelling… Gelukkig bleek het laatste stuk redelijk recht, dus dat viel weer mee. Na deze tocht waren we beide echt doodop en zijn we naar het hotel gegaan. Door naar de kamer en even heerlijk op bed liggen. Nog lekker even zwemmen en toen douchen. Na het douchen bleek dat Henderikus vanochtend wel weer heel eigenwijs was geweest door zich niet in te smeren met zonnebrand. Hij is nu uitgerust met een mooi rood hoofdje, vooral z’n neus is lekker rood haha.

Vanavond vroeg naar bed, want morgen hebben we een lange rit voor de boeg naar Monument Valley. Het is ongeveer vijf en een half uur rijden en halverwege maken we een stop in Page om de horseshoe bend en de Glen canyon dam te bezoeken. Het overnachten wordt morgen wel wat Spartaans, we slapen namelijk in een cabin. Eens kijken hoe dat bevalt…

Archief