Posts Tagged ‘grand canyon’

Back to Los Angeles

Gisteravond nog half ziek gaan slapen, lekker vroeg. Het was namelijk de bedoeling om vandaag een behoorlijk stuk te rijden, van de Grand Canyon naar Los Angeles, een afstand van meer dan 800 kilometer. Om 7 uur stonden we op en gelukkig voelden we ons weer kiplekker! De dag begon dus goed. Na een douche en het inpakken van de koffer ben ik toch maar even naar de lobby gelopen, bij daglicht was het niet eng :) . Snel de weblog geüpload en mijn moeder gerustgesteld met een telefoontje.

Hierna richting het dichtsbijzijnde viewing point om een aantal foto’s overnieuw te maken. Gisteren zijn we het geheugenkaartje verloren waar deze foto’s op stonden. We hadden zo’n vermoeden dat we deze op het parkeerterrein bij het uitzichtpunt verloren waren, na eerst de hele auto binnenstebuiten te hebben gekeerd… En de auto is na de afgelopen weken een enorme dikke bende geworden! Het was de afgelopen weken de enige constante factor en dus is deze een beetje de verlenging van onze koffer geworden. Wat zweeft er zoal in rond? Ja, wat eigenlijk niet… Wandelschoenen, sokken, volle waterflesjes, lege waterflesjes, blikjes Mountain Dew, blikjes Budweiser, een roze vest van mij, een blauw vest van Henderikus, navigatie, zakdoekjes, tig kaarten, tig boekjes van alle Nationale Parken, kassabonnetjes, plastic zakjes, camera, fototoestel, statief, …. en wat al meer. Ach, jullie snappen vast dat het een enorme bende is :) Zo af en toe houden we een grote schoonmaak, maar na een half uurtje is de chaos weer als vanouds.

Maar terug naar het geheugenkaartje. We gingen er dus na de grondige zoektocht in de auto vanuit dat het kaartje op het parkeerterrein moest liggen. En dan niet een klein parkeerterrein, nee echt een joekel van een parkeerterrein! Nou ja, toch maar gaan kijken op alle plaatsen waar we stilgestaan hadden… Op de plek die het meest waarschijnlijk was lag de kaart niet. Ach, de kans is wel erg klein dat we een kaartje van 2 bij 2 cm terugvinden op zo’n groot terrein. En als we m wel vinden is ie vast kapot gereden. Nog even verder kijken. En toen… ik kon mijn ogen niet geloven, daar lag ie, totaal onbeschadigd. Uren later nadat ie uit onze auto is gevallen lag ie nog braaf op ons te wachten!

Om ons geluk te vieren hebben we toch nog maar wat foto’s gemaakt bij dat grote kloofding. We waren er rond negen uur en we waren er met nog een handjevol mensen, heerlijk. Je hoort niks, alleen natuurgeluiden. En die geuren, heerlijke bosgeuren! Een foto laat ongeveer zien hoe het eruit ziet, maar als je daar dan zelf staat aan de rand en je zintuigen nemen alles in zich op…. wauw! Zo’n ervaring kun je niet vastleggen, die moet je brandmerken in je geheugen en nooit meer vergeten. Ik moet zeggen dat na al het moois tijdens onze vakantie mijn geheugen behoorlijk vol begint te raken. Gelukkig zijn we straks weer in Nederland, waar we weinig ruimte voor dergelijk geheugen nodig hebben :)

Na een gezond fruit ontbijtje zijn we rond tien uur gaan rijden. Er stond ons dus een behoorlijke afstand te wachten, ruim 800 kilometer met een rijtijd van 8 en een half uur. Een behoorlijke afstand, maar we voelden ons goed. Verder bestond de af te leggen weg bijna alleen maar uit snelweg en dan ook nog redelijk recht toe recht aan. Toen we highway 40 opdraaiden bij Williams vertelde Truus ons dat we 324 miles op deze weg af te leggen hadden, das nog eens een afstand tot de volgende afslag! Het was erg rustig op de weg en het reed lekker door. Toen we weer terug in California waren, reed het echter wel wat minder. Wat zijn de wegen hier toch slecht. Het schijnt behoorlijk slecht te gaan met deze staat en dat is zeker in het wegennet terug te zien.

Vlak voor Los Angeles hebben we een stop gemaakt bij de Olive Garden, ons favoriete restaurant in Amerika. We hebben hier weer heerlijk gegeten, echt zalig. Uiteindelijk waren we rond acht uur in ons hotel. De autorit is ons 100% meegevallen en we zijn blij dat we toch besloten hebben om door te rijden naar L.A. Dit geeft het grote voordeel dat we hier nu nog twee nachten hebben en morgen dus rustig aan kunnen doen en niet meer hoeven te rijden. We hebben trouwens besloten om NIET meer naar Jay Leno te gaan. Als we wel zouden gaan, moesten we er minimaal rond twee uur zijn en het duurt zeker wel tot een uur of zeven / acht. Dan zijn we zo’n beetje de halve dag kwijt. We gaan liever nog even rustig door Santa Monica en Hollywood lopen en wellicht nog even op strand liggen.

Morgen dus onze laatste hele dag hier in Amerika. We zijn hier pas twee en een halve week, maar we hebben het gevoel dat het zeker het dubbele is geweest. We zijn echter ook wel weer klaar om naar huis te gaan. We zijn het eten hier nu zo’n beetje wel zat en ons eigen bedje slaapt toch ook wel heel erg lekker. We hebben de afgelopen dagen heel wat bedden beslapen en dit slaapt niet altijd goed. En een goede nachtrust doet toch wel wonderen!

Tot slot nog even “ons nummer” van deze vakantie. We hebben deze erg vaak op de radio gehoord hier en heeft voor een extra geheugensteuntje gezorgd voor alle bijzondere ervaringen. Muziek en emotie zijn immers makkelijk te koppelen.

Vliegen boven Grand Canyon: mag ik een kotszakje?

VANDAAG EEN LATERE UPDATE. DIT OMDAT WE ONS GISTEREN BEHOORLIJK ZIEK VOELDEN EN HET HIER ‘S NACHTS TE ENG IS OM IN HET DONKER ROND TE LOPEN (WE HADDEN GEEN INTERNET OP DE KAMER, ENKEL IN DE LOBBY)

Wat kun je misselijk zijn zeg! Nooit geweten dat dit zo erg kon zijn… Vandaag was het tijd om van Monument Valley naar de Grand Canyon te gaan, een rit van drie en een half uur. Het eerste stuk van de route was het zelfde als de heenreis van gisteren, halverwege gingen we nieuwe wegen verkennen.

Rond half één kwamen we aan in Grand Canyon National Park en zoals het een echte toerist betaamd zijn we meteen bij het eerste viewing point gestopt. Wat een vergezicht! Heel veel kleuren en heel veel vormen! Je kunt enorm ver kijken over de canyon, maar het is erg lastig om een afstand in te schatten. Het was best rustig in het park en de temperatuur was midden 30 graden, nog net lekker.

We hebben rustig rondgereden in het park en een paar stops gemaakt. Verder hebben we als een stel echte Amerikanen een picknick gehouden :) . Het zat heerlijk, zo in de schaduw van de bomen en met een uitzicht van de canyon tussen de bomen door!

Rond een uur of drie zijn we naar Grand Canyon airport gereden. We moesten hier om kwart over drie inchecken voor onze rondvlucht boven de canyon. We hadden er veel zin in, maar we waren ook wel een beetje nerveus. Er zaten zo’n 15 mensen in het vliegtuig en wij zaten helemaal achterin, elk aan een raam. We zaten klaar om te vliegen!!

Zo’n twee minuten na het opstijgen waren we echter wat minder enthousiast… Het vliegtuig hobbelde heel wat af, er was meer dan een beetje turbulentie. Verder stonk het in het vliegtuig enorm naar kerosine. Nog voor we boven de canyon waren, was ik al vreselijk misselijk. Allereerst deed ik nog mijn best om foto’s te maken en te genieten, maar snel sloeg dit om in een enorm zieke Anneke. Ik kon wel janken, zo slecht voelde ik me. Ik heb bijna de hele rit met mijn ogen dicht hangend tegen de zijkant van het vliegtuig gehangen. Ik wist op een gegeven moment niet meer wat ik met mezelf aan moest, ik was in staat om met een parachute uit het vliegtuig te springen!

Gelukkig ging het met Henderikus nog redelijk, maar ook hij had behoorlijk last van al het geschommel van het vliegtuig. Er waren trouwens best veel mensen in het vliegtuig die erg overgegeven hebben. Gelukkig kon ik het nog binnen houden, al werd het behoorlijk lastig tijdens de landing. Ik hoopte dat het snel beter zou gaan zodra ik weer buiten het vliegtuig stond, dit bleek echter niet zo te zijn… We hebben dus eerst nog een half uur in de terminal gezeten en daarna heb ik buiten nog 10 minuten op een bankje gelegen. We moesten nl. nog met de auto naar het hotel en de gedachte aan rijden maakte me weer hondsberoerd.

Uiteindelijk ging het toch iets beter en zijn we naar het hotel gegaan. Daar heb ik eerst een tijd in bed geleden, toen lang gedoucht en hierna voelde ik me weer iets beter. Toch nog maar even de deur uit, we moeten tenslotte ook nog wat eten. Toch nog even naar de rand van de canyon rijden om het te bekijken terwijl de zon ondergaat. Toen we er bijna waren zagen we ineens een joekel van een beest op het parkeerterrein lopen: een eland. Of eigenlijk twee elanden, een stelletje. Wat een enorme beesten zeg!!! De hoogte van hun rug komt tot onze schouders.

Hierna liepen we door naar de rand en hebben daar nog wat foto’s genomen. En toen hoorden we ineens geritsel in de bosjes en hoefstappen op het trottoir. Vlakbij ons kwamen de twee elanden uit de bosjes lopen! Wij keken naar hun en zij keken naar ons, zo hebben we een minuut gestaan. Toen was het tijd voor hun om verder te lopen. We konden geen foto’s nemen, omdat het al te donker was. Het was erg indrukwekkend, maar tegelijkertijd ook wel een beetje eng. Als het licht hier namelijk uitgaat, is het echt enorm donker. En dan te weten dat hier van allerlei beesten leven, dat maakt toch wel dat je ‘s avonds niet even lekker aan de wandel gaat in het donker…

Als avondmaal hebben we pizza in Tusayan opgehaald. Toen we terugreden zagen we een mountain lion (berg leeuw) over de weg lopen, wauw! Wat een prachtig indrukwekkend beest zeg! Dat spul loopt hier dus allemaal gewoon rond, erg spannend en eng. We zijn beide dikke schijterds en durven nu niet meer alleen in het donker te lopen :)

Vanavond vroeg naar bed, we vertrekken morgen namelijk naar Los Angeles i.p.v. Twentynine Palms. We hebben er nog even over nagedacht en vinden het toch wel fijn om 2 nachtjes in L.A. te blijven en niet te hoeven rijden. Er staat ons namelijk straks weer een lange terugvlucht te wachten!

UPDATE 2: Een aantal foto’s die we gisteren gemaakt hebben missen nog. We zijn gisteren namelijk een geheugenkaartje verloren en gaan vanochtend deze foto’s even overnieuw maken. Morgen dus nog een keer kijken in het album Dag 14 – Grand Canyon :)

Grand Canyon

Zondag 6 juni

Vandaag gaan we naar de Grand Canyon, waar we overnachten in de Yavapai Lodge. We gaan hier een deel van de Bright Angel trail lopen, veel viewing points bezoeken én… we gaan vliegen over de Grand Canyon!

We gaan nog een keer!

We waren er al bang voor toen we vorig jaar voor het eerst naar the States gingen. Bang om verslaafd te raken. Voor we weer terug waren in Nederland wisten we al dat we nog een keer terug wilden naar Amerika. En dus gaan we nog een keer!

Vorig jaar hebben we een geweldige rondreis door Florida gemaakt en deze keer gaan we naar de andere kust, de westkust. Daar gaan we een rondreis van 19 dagen maken met de mooiste highlights of the west. We beginnen op 23 mei in Los Angeles en eindigen hier ook weer op 9 juni (dit jaar geen verkeerde vliegvelden voor ons  ;-) ).

De highlights van onze reis:

  • Los Angeles (Hollywood, Beverly Hills, Santa Monica)
  • California Coast
  • San Francisco (Golden Gate bridge, Alcatraz, Fisherman’s Wharf)
  • Yosemite National Park
  • Death Valley
  • Las Vegas
  • Zion National Park
  • Bryce National Park
  • Antelope Canyon
  • Monument Valley
  • Grand Canyon

Ook dit jaar houden we een weblog bij, dus iedereen is welkom om onze reis met ons mee te volgen!

Archief